پس لرزه های سونامی خروج از عراق و هراس فرقه رجوی (قسمت دوم)

…..استراتژی هایی که مسعود رجوی تا الآن ارائه داده دقیقا مانند کف روی آب می باشند. اگر توجه کرده باشید در این 38 سال هر چه به عنوان استراتژی گفته پوچ بوده است، دقیقا مانند آبی می ماند که از بلندی ریخته میشود ، بعداز سرو صدائی که در توی آب پیش می آید و کف تولید می شود بعد از مدت زمانی که می گذرد ان صدا ها از بین می رود و کف های روی آب هم همین طور. این دقیقا عین استراتژی های رهبر فرقه مجاهدین می باشد. آیا شده یکی از این استراتژیها در این چند ده سال به نتیجه ای رسیده باشد؟. به هیچ کس هم پاسخگو نیستند که این اشتباهات و خون های ریخته شده مسئولش کی است؟ و یک بار هم انتقادی به خودشان نکردند که اشتباه تحلیل کردند….

مصاحبۀ تلویزیون مردم تی وی آمریکا با محمد کرمی از پاریس قسمت دوم از مصاحبه انجام شده که به نوشتاری تبدیل شده است:

پس لرزه های سونامی خروج از عراق و هراس فرقه رجوی (قسمت دوم)
سوال آقای سربی: برای من خیلی جالب است، در طی این سی و چند سال گذشته سازمان تابه حال تعداد زیادی اسم های مختلف برای استراتژیهای خودش گذاشته و اخیرا هم گفته تهاجم سیاسی. ولی تاکنون هیچ کدام به هیچ جائی نرسیده! هیچ کس نپرسیده که آن قبلی چی شد که شما گفتید تا شش ماه دیگر پیروز می شویم؟
جواب: استراتژی هایی که مسعود رجوی تا الآن ارائه داده دقیقا مانند کف روی آب می باشند. اگر توجه کرده باشید در این 38 سال هر چه به عنوان استراتژی گفته پوچ بوده است، دقیقا مانند آبی می ماند که از بلندی ریخته میشود ، بعداز سرو صدائی که در توی آب پیش می آید و کف تولید می شود بعد از مدت زمانی که می گذرد ان صدا ها از بین می رود و کف های روی آب هم همین طور. این دقیقا عین استراتژی های رهبر فرقه مجاهدین می باشد. آیا شده یکی از این استراتژیها در این چند ده سال به نتیجه ای رسیده باشد؟. به هیچ کس هم پاسخگو نیستند که این اشتباهات و خون های ریخته شده مسئولش کی است؟ و یک بار هم انتقادی به خودشان نکردند که اشتباه تحلیل کردند.
بعد از خروج فرقه رجوی از عراق سونامی پس ازآن آنقدر شدید بود که اکثر سران موثر که بتوانند با عواطف اسیران بازی کنند وآن ها را تحت تاثیر قرار بدهند از فرانسه و دیگر کشور های اروپائی به آلبانی گسیل شدند از جمله: زهرا مریخی جانشین مریم قجر، مهدی ابریشمچی با اسم مستعار بهمن تهرانی شوهر سابق مریم قجر، محمد علی جابر زاده انصاری، محمد علی توحیدی، سروناز چیت ساز و محسن رضائی. افراد مذکور نتوانستند در مقابل این سونامی که دارد تشکیلات فرقه را متلاشی کند کاری از پیش ببرند. به همین دلیل در مهر ماه مریم قجر عضدانلو خودش به آلبانی سفر کرد. (در هیچ یک از سایت های رسمی یا غیر رسمی فرقه اشاره ای به آن نشد که مریم به آلبانی سفر کرده است). مریم در این سفر برای مدت طولانی در آلبانی مستقر شده بود، وی چندین نشست طولانی هر کدام به مدت چند روز برگزار کرد از جمله نشست عمومی چند روزه ، نشست لایه ای برای مردان و زنان.
روز 30 مهر مصادف است با سالگرد انتصاب مادام العمری مریم قجر به عنوان رئیس جمهور!! خود خوانده که از سال 1372 هر ساله به آن مناسبت در تمام مقرهای سازمان یک هفته جشن گرفته می شود. امسال این جشن با حضور مریم قجر عضدانلو در آلبانی برگزار شد. در این مراسم جشن، مریم قجر به هر یک از افراد یک آرم فرقه از جنس برنز به عنوان کادو هدیه داده است.
چرا مریم قجر بدون سر و صدا به آلبانی سفر کرده است؟، در واقع او می خواهد به نوعی جا پای خودش را در آلبانی باز کند چون خودشان خوب میدانند که دولت فرانسه یک کشور دموکراتیک است، الان هم که فضای سیاسی به سود ایران دارد می چرخد، ممکن است که در این جریانات سیاسی دوباره ورق بر علیه فرقه رجوی بچرخد و مانند گذشته بخواهند که سران این فرقه را به خاطر عملکرد های تروریستی شان از فرانسه اخراج کنند.
یادآوری می شود که در تاریخ 4 ژوئن 1986 دولت فرانسه که در آن زمان آقای ژاک شیراک نخست وزیرش بود، یک بار مسعود رجوی را اخراج کرد تا اینکه او 7 ژوئن فرانسه را به سوی عراق ترک کرد. مورد بعدی هفتم دسامبر 1987 بود که دولت فرانسه چهارده عضو مجاهدين را به کشور گابون در غرب آفریقا اخراج نمود که مجاهدين در اعتراض به آن بمدت 40 روزدست به اعتصاب غذا زدند. در سال 1993به دستور مسعود رجوی مريم قجر برای به دست آوردن مجدد حمايت غرب از رجوي، از عراق به فرانسه برگردانده مي شود اما در سال 1996 زمانی که مریم قجر به نروژ رفته بود دیگر دولت فرانسه اجازۀ باز گشت به او نمی داد تا اینکه با دخالت و میانجیگری چند شخصیت سیاسی در نزد دولت فرانسه به شرطی اجازه داده شد به فرانسه برگردد که بعد از چند ماه وسائلش را جمع کند و به عراق برگردد که مریم قجر نیز به دستور همسرش مسعود رجوی که در عراق بود چنین کرد و به عراق بازگشت، بازگشتی که رجوی آن را مثل همیشه و همچون اعزام مریم به فرانسه یک پیروزی دیگر نام نهاد!! تا با این ترفند اذهان مملو از سؤال و تناقض را که این رفتن و برگشتن برای چه بود و چه نتیجه ای داشت؟!! ببندد تا مجال فعال شدن و پرسش پیدا نکنند.
آخرین بار در اوائل سال 2003 قبل از حملۀ آمریکا به عراق و سقوط صدام حسین ارباب رجوی مریم قجر به همراه چند صد نفر از سران فرقه و دستیاران و پادوها و خدمتکارانش بدون اطلاع اعضا و افراد دیگر که همگی در پادگان اشرف گردآمده و در منگنۀ جنگ و زیر شدیدترین بمبارانهای تاریخ قرار گرفته بودند از عراق به فرانسه گریخت.
در تاریخ 17 ژوئن 2003 پلیس فرانسه به مقرهای مجاهدین در استان والدواز واقع در شمال پاریس حمله کرده و مریم قجر را به همراه بیش از 150 نفر به دستور قاضی بروگر، قاضی ضد تروریسم فرانسه به اتهام اعمال و مقاصد تروریستی و نیز پول شویی دستگیر کردند. به عنوان اعتراض به دولت فرانسه به دستور تشکیلات سازمان «مشعل های انسانی» شروع به آتش زدن خودشان در خیابانهای پاریس و چند کشور دیگر کردند که طی آن 2 نفر کشته و 10 نفر به شدت زخمی و برخی برای همیشه ناقص العضو شدند.
ادامه دارد

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s