آیا دولت امریکا رفتارش نسبت به ایران نرم است؟

صدای روسیه، بیست و سوم دسامبر 2010
ترجمه ایران اینترلینک

لینک به متن اصلی (انگلیسی)
http://iran-interlink.org/?mod=view&id=9160

آیا دولت امریکا رفتارش نسبت به ایران نرم است؟

روز چهارشنبه گذشته گردهم آیی در پاریس در حمایت از سازمان مجاهدین خلق برگزار گردید. خود گرد هم آیی طبعا چیزی قابل طرح کردن ندارد. اروپا با معیارهای «آزادی بیانش» و به خاطر حمایتش از انواع و اقسام گروه های تبعیدی و برخی گروه های تروریستی از اقصی نقاط جهان باندازه کافی معروف هست ولی دو چیز این گرد هم آیی را نسبت به بقیه متمایز می کند.

یکی این است که همین سازمان مجاهدین خلق از نظر همین دولت امریکا گروهی تروریستی خارجی شناخته می شود.

و دوم این که در این گرد هم آیی در پاریس تعدادی از امریکایی های سرشناس از حزب جمهوری خواه امریکا شرکت کرده بودن و جالب است که اکثر آنها در مقاطعی در زمان حکومت دولت قبلی شغل هایی مربوط به امنیت داشته اند. در بین آنها می توان از شهردار سابق (زمان حمله یازدهم سپتامبر) نیویورک رادولف جولیانی، وزیر امنیت سابق تام ریچ و مشاور سابق امنیتی کاخ سفید فرانسیس فراگوس تاونسند و دادستان سابق مایکل موکاسی نام برد.

خوب. این که یک گرد هم آیی در حمایت از یک گروه تروریستی چنین افرادی را به خود جلب کرده است را چگونه باید تحلیل کرد. طبعا اینها افرادی نیستند که از مسائل مطلع نباشند.

تنها جوابی که می شود پیدا کرد این است که بطور مشخص همه کسانی که شرکت کرده اند از حزب جمهوریخواهی هستند که در انتخابات قبلی باخت و بنابراین با شرکت در این گونه مراسم میخواهند سیاست باصطلاح «نرم» دولت اوباما در قبال ایران را مورد سرزنش قرار دهند.

میدانیم که سازمان مجاهدین خلق که با هدف سرنگون کردن رژیم شاه بعنوان یک گروه چپ در سالهای 1960 دست به سلاح برد بعد ها هدفش را به سرنگون کردن رژیم موجود اسلامی ایران تغییر داد. با وجود این که مجاهدین و امریکا دشمن مشترکی بنام «رژیم آخوندی» دارند ولی دولت امریکا سازمان مجاهدین خلق را گروهی تروریستی معرفی کرده است. البته همزمان با این مسئله سیتم های جاسوسی و اطلاعاتی امریکا هم از دریافت اطلاعات محرمانه ای که در رابطه با داخل ایران و بخصوص مسائل مربوط به انرژی اتمی توسط اعضای مجاهدین ارائه می گردد ابایی ندارند.

اتحادیه اروپا نیز تا ژانویه سال 2009 مجاهدین خلق را در لیست گروههای تروریستی خود داشت ولی در این تاریخ تصمیم گرفت که آن را خط بزد.

شهردار سابق نیویورک جولیانی در گردهم آیی پاریس گفت که » استمالت از دیکتاتورها باعث بروز جنگ و نابودی و از دست دادن جان انسانها می گردد. این شرم آور است که سازمان شما بعنوان یک گروه تروریستی معرفی شود». البته لازم به توضیح نیست که این صحبت ها با کف و تشویق شدید حاضرین در گرد همایی همراه بود.

به هر حال. نقطه تمرکز و هدف سخنرانی های تمامی امریکایی هایی که به گرد هم آیی آمده بودند نه رژیم ایران که دولت امریکا بود. مشاور امنیتی سابق کاخ سفید فرانسیس فراگوس تاونسند بدون این که راه حلی نشان بدهد گفت: «اگر امریکا واقعا خواستار افزایش فشار بر رژیم ایران است باید بیشتر از حرف زدن و تحریم پیش برود». البته وی نگفت که منظورش از این بیشتر چیست.

منطقی نیست که سیاست دولت اوباما در قبال ایران «بیش از حد نرم» بنامیم. در واقع باید گفت که دولت کنونی امریکا حداکثر توانش را بکار برده (که البته بیشتر آن هم نا موفق بوده) تا بتواند مسائل دو جنگی را که دولت جمهوریخواه قبلی آغاز کرده بود را سر و سامان بدهد. یکی جنگ عراق و دیگری افغانستان. این که بگوییم برای مقابله با ایران باید»بیشتر از حرف زدن و تحریم» پیش برویم تنها می تواند بیانگر اشاره به شروع جنگ سومی در منطقه باشد. چیزی که دولت اوباما با تمام توان سعی در اجتناب از آن داشته و دارد.

علاوه بر این بی پایه است اگر مدعی شویم اوباما از تمامی امکانات بین المللی اش برای مقابله با رژیم هایی مانند ایران استفاده نمی کند. همین دو روز قبل امریکا تحریمات جدیدی را بر علیه بانک های ایرانی و دو شرکت اقتصادی و همچنین خطوط کشترانی ایران که احتمال میداده به حزب الله کمک داده اند را اضافه کرد.

ولی آنچه مهمتر بنظر می رسد این واقعیت است که هر چه فشار غرب بر ایران بیشتر می شود بنظر می رسد مقاومت ایران نیز افزایش می یابد.

واضح است که جنگ بر علیه ایران ( بقول جمله بندی های جمهوریخواهان «بیشتر از تحریم») برای هر آنکس که این جنگ را شروع کند خودکشی خواهد بود.

ولی باید دقت کرد که حتی تحریم های بیشتر نیز می تواند در مقطعی بر ضد خود عمل کند و نه تنها به هدف نرسد که النهایه به وضعیتی منجر شود که برنامه اتمی غیر نظامی موجود ایران (در حال حاضر هیچ گونه مدرکی وجود ندارد که چنین نیست) به یک برنامه اتمی نظامی تبدیل گردد.

در حال حاضر ایران دانشمندانی از کرده شمالی، فلسطین، افریقا و نقاط دیگر جهان استخدام می کند تا در برنامه هسته ای کشور همکاری کنند.

ایران رسما سرویس های جاسوسی و اطلاعاتی خارجی را به قتل اخیر یکی از دانشندان اتمی این کشور متهم کرد. اکنون موجی از اتهام بر علیه ام آی شش بریتانیا و دست داشتن آن در تروریسم در ایران بوجود آمده است و سخت سران خواستار اخراج سفیر بریتانیا و کم کردن روابط با لندن هستند.

به نظر نمی رسد که در چنین شرایطی حمایت رسمی از گروهی که تروریست شناخته شده است (هم در ایران و هم در امریکا) بخواهد کمکی به آرام کردن منطقه بکند.

البته اگر سرسختان امریکا مایلند که یک فاز جدید دیگری از رو در رویی بوجود آورند، بفرمایید شروع کنند. ولی یادشان باشد که نتیجه آن مسلما و جدا غیر قابل پیشبینی است.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s